บทที่ 6

ความเชื่อและการเยียวยา

วันที่ 1 - 7 พฤษภาคม 2010

บ่ายวันสะบาโต

อ่านข้อพระคัมภีร์สำหรับบทเรียนสัปดาห์นี้   ปฐมกาล 3:8-10; สดุดี 118:6; สุภาษิต 17:22; มัทธิว 6:27-34; ฮีบรู 13:6; 1 ยอห์น 4:18

          “เวลาเย็นวันนั้น เขาทั้งสองได้ยินเสียงพระเจ้าเสด็จดำเนินอยู่ในสวน ชายนั้นกับภรรยาก็หลบไปซ่อนตัวอยู่ในหมู่ต้นไม้ในสวนนั้นให้ พ้นจากพระพักตร์พระเจ้า พระเจ้าทรงเรียกชายนั้นและตรัสถามเขาว่า “เจ้าอยู่ที่ไหน” ชายนั้นทูลว่า “ข้าพระองค์ได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ ในสวนก็เกรงกลัว เพราะข้าพระองค์เปลือยกายอยู่ จึงได้ซ่อนตัว เสีย” (ปฐมกาล 3:8-10)

วันจันทร์   ชายคนหนึ่งกล่าวกับจักรวาล (สดุดี 118:6)

         “มีพระเจ้าอยู่ฝ่ายข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่กลัว มนุษย์จะทำอะไรแก่ข้าพเจ้าได้เล่า” (สดุดี 118:6)

ชายคนหนึ่งพูดกับจักรวาลว่า “จักรวาลครับ ข้าพเจ้ามีชีวิต!”“แต่,” จักรวาลกล่าวคำแรก แล้วหยุดไว้..ก่อนพูดต่อว่า“แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า เราเป็นหนี้อะไรเจ้า” โดย สเทเฟน เครน

         เมื่ออ่านข้อความของสเทเฟน เครน ข้อความนี้มีความหมายว่าอย่างไร?เราในฐานะผู้เป็นคริสเตียนเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส เรามีความเห็นแตกต่างจากคนอื่น ในเรื่องหน้าที่ของเราในจักรวาลอย่างไร?มีอะไรเป็นเหตุผลสำคัญสำหรับความแตกต่าง?

          หยุดคิดสักครู่หนึ่ง : สมมติว่าไม่มีพระเจ้า ไม่มีพระผู้สร้าง ไม่มีใครสร้างเราขึ้นมา สมมติเราเหมือนคนจำนวนมากที่คิดว่า : มนุษย์เกิดจากสัตว์ลิงประเภทหนึ่งที่ได้ผ่านการวิวัฒนาการ ในช่วงเวลาอันยาวนาน จนกระทั่งที่สุดได้กลายเป็นมนุษย์ไม่มีอะไรพิศดารมากกว่านั้น ดังนั้นมนุษย์จึงเป็นเพียงสัตว์ประเภทหนึ่ง จึงไม่มีพระเจ้าที่คอยสนใจ ให้ความห่วงใยมนุษย์...ถ้าคิดกันอย่างนี้ โลกของเราจะเป็นดวงดาวประเภทไหนในจักรวาล? แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่คริสเตียนเชื่อ แทนที่จะเชื่อตามทฤษฎีวิวัฒนาการ เราเชื่อว่าพระเจ้าทรงสร้างเรา ให้การสนับสนุนเรา และทรงห่วงใยเรา เพราะเราเชื่อกันอย่างนี้ เราทั้งหลายควรจะสามารถเผชิญกับความกลัว และความยากลำบากที่คอยรบกวนเราได้

          มีความหวัง และการหนุนใจอะไร แม้จะอยู่ในช่วงเวลาแห่งความกลัว เราสามารถรับการหนุนใจจากข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ : สดุดี 118:6;สุภาษิต 3:5,6; ลูกา 12: 6, 7; โรม 8:38, 39; ฮีบรู 13:6; 2 ทิโมธี 1:7;1 ยอห์น 4:18

          ไม่ต้องสงสัยเลย ในฐานะที่เราเป็นคริสเตียน เราต้องเผชิญกับสิ่งที่ทำให้ตกใจในโลก โลกนี้ ณ ที่ใด สิ่งไหนก็สามารถเกิดขึ้นได้ แต่ด้วยความรู้ในเรื่องพระเจ้า เรามีพื้นฐานที่จะช่วยให้เราเข้าใจโลกได้ดีขึ้นดังนั้นเราจึงสามารถมีความหวัง และการปลอบหนุน แม้ในเวลาที่มีความยากลำบาก นี่ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่พบกับสิ่งเลวร้าย หรือสิ่งใดที่อาจทำให้เรากลัวได้ แต่หมายความว่า เรามีรากฐานมั่นคงที่จะยืนหยัดเผชิญหน้ากับความกลัวเหล่านั้นได้ต่างหาก

วันอังคาร      อำนาจแห่งความเชื่อ (สุภาษิต 17:22)         

“ใจร่าเริงเป็นยาอย่างดี แต่จิตใจที่หมดมานะทำให้กระดูกแห้ง”(สุภาษิต 17:22)

          เด็กชายคนหนึ่งกำลังนอนรอความตายบนเตียงของโรงพยาบาล ครูของเขามาเยี่ยมและได้ให้สมุดงานเล่มหนึ่งแก่เขา ครูกล่าวว่า “ไมเคิล, นี่คือสมุดงานเรื่องคำกริยา และกริยาวิเศษ จงทำดีที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้นะ” ครูทราบว่า มันอาจเปล่าประโยชน์ที่จะให้สมุดงานกับเด็กนักเรียนของเขา เพราะดูแล้วลูกศิษย์อ่อนกำลัง ท้อแท้พร้อมที่จะตาย แต่นับจากวันนั้นเป็นต้นมาอาการป่วยของเด็กชายพลิกกลับ ตอนแรกเขาไม่รู้สึกดีสักเท่าไร เขาเองไม่คิดว่าตนเองจะมีชีวิตอยู่ต่อไป แต่ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป เด็กคนนี้มีอาการดีขึ้นตามลำดับ มีใครคนหนึ่งถามเด็กชายในสิ่งที่ได้เกิดขึ้นเกี่ยวกับว่า เหตุใดสมุดงานของโรงเรียนดูเป็นสิ่งที่ทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปได้มากเช่นนั้น? เด็กชายตอบว่า “ครูคงไม่ให้สมุดงานเรื่องคำกริยา และกริยาวิเศษ กับเด็กที่กำลังจะตายใช่ไหมครับ?” ไม่มีข้อสงสัยเลย ความเกี่ยวโยงระหว่างจิตใจ ความรู้สึกของเราและร่างกายของเรา ช่างมีอำนาจต่อกันยิ่ง นักวิทยาศาสตร์ยังไม่เข้าใจถ่องแท้ว่า สิ่งเหล่านี้ทำงานสอดรับกันอย่างไร แต่พวกเขาทราบแน่ว่าทุกส่วนมีส่วนสัมพันธ์ต่อกัน และความสัมพันธ์ดังกล่าวนี้ ทำให้เกิดผลแตกต่างอย่างใหญ่หลวงต่อสุขภาพ และตรงนี้แหละที่ความเชื่อในพระเจ้า และการวางใจในความรักและความดีของพระองค์ สามารถทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมาก

         เป็นการง่ายกว่าเพียงใดสำหรับเราที่จะอยู่ในความสงบกว่า มีความเครียดน้อยกว่า เมื่อเราทราบว่าพระเจ้าแห่งความรักทรงเอาพระทัยใส่เราจริง! จากการศึกษารอบโลกแสดงให้ประจักษ์ว่า เหล่าคนที่มีความเชื่อในศาสนา มีสุขภาพดีกว่าบุคคลทั่วไป เหล่าผู้เชื่อในพระเจ้ามีอายุยืนยาวกว่า มีความเครียด ความเศร้าซึมน้อยกว่า และเผชิญกับปัญหาด้านอารมณ์ในเหตุการณ์เลวร้ายได้ดีกว่า จริงอยู่เราไม่อาจอาศัยอำนาจการอัศจรรย์ของพระเจ้าในการเยียวยาโรคต่างๆ ในชีวิตของเราได้ทุกครั้งไป แต่สันติสุข ความเชื่อ และความหวัง“ใจร่าเริงเป็นยาอย่างดี แต่จิตใจที่หมดมานะทำให้กระดูกแห้ง”(สุภาษิต 17:22)ซึ่งมีอยู่บ่อยครั้งเหมือนกันที่ตัวยาจริงๆ มีผลข้างเคียงที่ก่อให้เกิดผลเสียต่อสุขภาพ

ในมัทธิว 6:27-34 พระเยซูทรงตรัสอะไรกับเรา? ถ้อยคำเหล่านี้ให้การปลอบประโลมท่านไม่ให้เกิดความกลัว หรือวิตกกังวลในเวลานี้ได้อย่างไร? มีความกลัวประเภทไหนยิ่งใหญ่เกินกว่าที่พระเจ้าจะจัดการได้? มีใครที่อยู่ไกลเกินกว่าความรักของพระเจ้าจะเอื้อมถึงไหม? ท่านจะสามารถมอบความกลัวเหล่านี้ให้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าและมีสันติสุขในพระสัญญาของพระองค์ได้อย่างไร?

วันพุธ    ขจัดความเครียดออกไป (โรม 15:13)

“ขอพระเจ้าแห่งความหวังทรงโปรดให้ท่านบริบูรณ์ด้วยความชื่นชมยินดี และสันติสุขในความเชื่อ เพื่อท่านจะได้เปี่ยมด้วยความหวังโดยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์” (โรม 15:13)

         ท่านสามารถทำการอะไรได้ดีกว่า การทูลขอให้เป็นไปตามพระสัญญาของพระเจ้า ในโรม 15:13 ได้ไหม มีความรู้สึก หรือการกระทำใดที่ยับยั้งท่านไว้ไม่ให้ทูลขอ?มีการท้าทายยิ่งใหญ่อย่างหนึ่ง ที่เราทุกคนเผชิญอยู่ ซึ่งมีผลเสียต่อสุขภาพของเรานั่นคือ “ความเครียด” มันอาจไม่ได้เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ในชีวิต แต่ความเครียดมีผลต่อชีวิตโดยตรง มันอาจเกิดขึ้นจากความกดดันในชีวิตประจำวัน ซึ่งเราพบอยู่บ่อยๆ นายแพทย์จำนวนมาก ลงบันทึกไว้ว่าอาจมากถึง 90 เปอร์เซ็นต์ของคนไข้ที่มาพบหมอที่พวกเขาบ่นเกี่ยวกับเรื่องความเครียด นักวิทยาศาสตร์ได้แสดงให้เห็นว่า เมื่อเราเครียด ฮอร์โมนหลายตัวของเราอาจมีอิทธิพลต่ออวัยวะหลายส่วนในร่างกายของเราถ้าสิ่งนี้เกิดต่อเนื่องกันนานๆ อวัยวะนั้นจะอ่อนกำลังลง และอาจติดเชื้อโรคง่ายได้ ยกตัวอย่างเช่น ความเครียดอาจเป็นสาเหตุทำ ให้อวัยวะหลั่งสารอะเดร-นาลีน(adrenaline) ซึ่งทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น และมีพลังมากขึ้นได้ สิ่งนี้ทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นปกติ ฮอร์โมน (hormone) ความเครียดบางตัว เป็นเหตุทำให้หลอดเลือดตีบลง ทำให้เกิดความดันเลือดสูง ความเครียดอาจทำให้คนหนึ่งหายใจตื้นและเร็วขึ้น ความเครียดอาจทำให้เลือดไหลออกจากกระเพาะอาหาร อันจะทำให้การย่อยอาหารมีปัญหา ความเครียดทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูงขึ้น ซึ่งอาจนำไปสู่การเป็นโรคเบาหวาน ความเครียดมีอิทธิพลด้านลบทำให้นอนไม่ค่อยหลับ และเมื่อนอนหลับไม่เพียงพอไปนานๆจะมีผลเสียต่อสุขภาพโดยรวม ความเครียดมีอิทธิพลด้านลบ ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันของเราอ่อนกำลังลง ทำให้กองกำลังแถวหน้ามีไว้เพื่อต่อต้านเชื้อโรคทำงานได้ไม่เต็มศักยภาพ อิทธิพลด้านลบจากความเครียดอาจนำมากล่าวได้อีกมาก แต่เท่าที่ได้กล่าวมาควรทำให้เรากระจ่าง เราจำเป็นต้องควบคุมความเครียด ตรงนี้คือจุดที่ความเชื่อในพระเจ้ามีบทบาสำคัญ เมื่อเรามีประสบการณ์ในความรักของพระเจ้าด้วยตัวเอง ย่อมจะมีผลทำให้ความเครียดลดน้อยลงได้มาก และผลกระทบด้านลบจากความเครียดที่มีต่อสุขภาพก็จะลดน้อยลงเช่นกัน

          การเป็นคนเคร่งศาสนา ไม่ใช่คำตอบ สิ่งสำคัญที่สุดคือการมีความสัมพันธ์เป็นส่วนตัวกับพระเยซู เราจะต้องสัมผัสความรัก และการเอาพระทัยใส่ของพระองค์ด้วยตัวเราเอง สิ่งนี้อาจทำได้โดยการศึกษาพระคัมภีร์ และการอธิษฐานเป็นประจำทุกวัน เราจำเป็นต้องสนทนากับองค์พระผู้เป็นเจ้า เหมือนกับที่เราพูดกับมิตรสหาย เราจำเป็นต้องคิดอย่างลึกซึ่งเกี่ยวกับพระลักษณะนิสัยของพระองค์ ตามที่ทรงสำแดงให้เห็นในธรรมชาติและพระคัมภีร์ ท่านใช้เวลาทำความรู้จักคุ้นเคยกับพระองค์นานเท่าไร? อาจเป็นได้ว่าท่านจำเป็นต้องใช้เวลามากขึ้นอีกหน่อยกับองค์พระผู้เป็นเจ้า และพระผู้สร้างของท่าน?

 วันพฤหัสบดี    ความเชื่อและการรักษาด้วยการอัศจรรย์  (มัทธิว 12:9-13)

          “แล้วพระองค์ได้เสด็จไปจากที่นั่น และเข้าไปในธรรมศาลาของเขา มีคนหนึ่งมือข้างหนึ่งลีบ คนทั้งหลายถามพระองค์ว่า “การรักษาโรคในวันสะบาโตนั้นต้องห้าม หรือไม่” เพื่อเขาจะหาเหตุฟ้องพระองค์ได้ พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “ถ้าผู้ใดในพวกท่าน มีแกะตัวเดียว และแกะตัวนั้นตกบ่อในวันสะบาโต ผู้นั้นจะไม่ฉุดลากแกะตัวนั้นขึ้นหรือ มนุษย์คนหนึ่งย่อมประเสริฐยิ่งกว่าแกะมากทีเดียว เหตุฉะนั้นจึงอนุญาตให้ทำการดีได้ในวันสะบาโต” แล้วพระองค์ตรัสกับคนมือลีบนั้นว่า “จงเหยียดมือออกเถิด” เขาก็เหยียดออก และมือนั้นก็หายเป็นปกติเหมือนมืออีกข้างหนึ่ง” (มัทธิว 1 2:9-135)

          แม้เราจะอ่านพระกิตติคุณอย่างผ่านๆ เรายังพบว่าเนื้อหาเต็มไปด้วยพันธกิจของพระเยซู ซึ่งรวมไปถึงการรักษาโรคด้วยการอัศจรรย์ คนเจ็บป่วยหายจากโรค คนตาบอดกลับมองเห็นได้ และแม้คนที่ป่วยเจียนตายหายจากโรค คนที่ตายไปแล้วกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ด้วยฤทธิ์อำนาจของพระเยซู ในหลายกรณี “ความเชื่อ” ถือเป็นข้อกำหนด กล่าวผู้จะได้รับการรักษาต้องมีความเชื่อ พระองค์จึงจะทรงรักษาโรคให้ ดังที่ปรากฏให้เห็นใน มัทธิว 9:2, 22, 28,29; มัทธิว 15:28

         ในบางกรณี เช่นเมื่อพระเยซูมาถึงพื้นที่นาซาเร็ธ ที่ชาวเมืองรู้จักพื้นเพของพระองค์ พวกเขารู้จักบิดา มารดา พี่น้องของพระองค์ ในเมืองนี้พระองค์ไม่ทรงทำการอัศจรรย์เพราะพวกเขาไม่มีความเชื่อ (มัทธิว 13:58) แต่เมื่อทรงเห็นคนเจ็บป่วย พระองค์ทรงเมตตาสงสาร จึงทรงวางมือบนพวกเขาเหล่านั้น และพวกเขาหายโรค (มาระโก 6:5, 6)

          อย่างไรก็ดีพระเยซูทรงกล่าวไว้ในตอนหนึ่ง เมื่อเหล่าอัครทูตของพระองค์ไม่สามารถขับผีร้ายจากเด็กคนหนึ่งได้ และพระเยซูทรงขับผีนั้นออกและเด็กหายเป็นปกติ เหล่าสาวกของพระเยซูมาหาพระองค์เป็นส่วนตัว ทูลถามว่า “เหตุไฉนพวกข้าพระองค์ขับผีนั้นออกไม่ได้” พระเยซูตรัสตอบเขาว่า“เพราะเหตุพวกท่านมีความเชื่อน้อย ด้วยเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่าถ้าท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพืชเมล็ดหนึ่ง ท่านจะสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงเลื่อนจากที่นี่ไปที่โน่น’ มันก็จะเลื่อน สิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งท่านทำไม่ได้จะไม่มีเลย” (มัทธิว17:18-20)

         ความเชื่อจึงเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ใช้ในการรักษาโรคด้วยการอัศจรรย์ด้วยเหตุนี้ มีคนเชื่อว่า การที่อธิษฐานเพื่อรักษาโรคไม่เกิดผล เป็นเพราะคนเจ็บคนป่วยไม่มีความเชื่อเพียงพอ แต่นี่เป็นเรื่องของการเข้าใจผิด ในเรื่องความเชื่อ และการรักษาโรคมัทธิว 12:9-13; ลูกา 13:11-13; ลูกา 14:2-4 และลูกา 22:47-52บอกว่าพระเยซูทรงทำการอัศจรรย์รักษาโรคอย่างไร ข้อพระคัมภีร์พูดเกี่ยวกับความเชื่อของเหล่าผู้ถูกรักษาให้หายอะไรบ้าง? มีบทเรียนอะไรที่เราสามารถเรียนรู้ได้จากตัวอย่างเหล่านี้

          ไม่มีข้อไหนเหล่านี้เอ่ยถึงความเชื่อ ซึ่งเป็นส่วนของเหล่าผู้ได้รับการรักษาให้หายที่นำมาอ้างนี้ ไม่ใช่เพื่อทำให้บทบาทของความเชื่อมีความหมายน้อยลงในการรักษาโรคด้วยการอัศจรรย์ แต่เพียงแสดงให้เห็น “ความเชื่อ”ไม่ใช่ข้อกำหนดว่า “ต้อง” มีก่อนเสมอไป! เราไม่เข้าใจว่าทำไม ในบางรายมีตัวอย่างการอัศจรรย์รักษาโรคขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างชัดเจน แต่ในรายอื่นๆ การเยียวยาเกิดขึ้นในเวลาที่ผ่านไป แต่เราสามารถเชื่อได้อย่างถูกต้องว่า พระหัตถ์ของพระเยซูทรงทำการเพื่อคนป่วยผ่านทั้งสองวิธี และมักจะมีบางราย ที่เราไม่อาจเข้าใจเหตุผลว่า เหตุใดการเยียวยาไม่ได้เกิดขึ้น ตามที่เราได้อธิษฐานขอหรือคาดหวัง แต่ข่าวดีสำหรับเราคริสเตียนเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสคือ แม้ว่าเราไม่ได้รับคำตอบในการอธิษฐานเผื่อคนป่วยบางราย เรายังสามารถวางใจในความรักพระเมตตา และความดีของพระเจ้าได้เสมอ

เราสามารถเรียนรู้ไว้วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า และความรักของพระองค์สำหรับเรา แม้ว่าคำอธิษฐานของเรา เพื่อการเยียวยาไม่ได้รับคำตอบอย่างไร?

วันศุกร์

          “ในวิทยาศาสตร์แท้ไม่มีสิ่งใดขัดแย้งกับคำสอนแห่งวจนะของพระเจ้าทั้งนี้เพราะวิทยาศาสตร์ และพระวจนะ (พระคัมภีร์) มีแหล่งที่มาอันเดียวกัน(คือพระเจ้า) การเข้าใจอย่างถูกต้องในทั้งสองอย่างจะเป็นสิ่งพิสูจน์เสมอว่า ทั้งสองอย่างมีความเห็นตรงกัน เมื่อเราเข้าใจในสิ่งนี้ เราไม่ควรจะพลาดจากการได้รับความช่วยเหลือของพระเจ้า ผ่านวิทยาศาสตร์แท้ นี่เป็นตัวอย่างแท้แห่งกฎธรรมชาติของพระองค์” จากหนังสือของ เอลเลน จี.ไวท์. “Testimonies forthe Church, volume 8, page 258 ดูในหนังสือ “แพทย์ผู้ประเสริฐ” หน้า 462และ Handbook of Seventh-day Adventist Theology, volume 12,page 751- 783         

         “ความเกี่ยวพันระหว่างจิตใจ และร่างกายเป็นเรื่องใหญ่มาก มีอะไรเกิดขึ้นกับสิ่งหนึ่ง จะมีอิทธิพลต่ออีกสิ่งหนึ่ง สภาวะของจิตใจมีผลต่อสุขภาพกายของบุคคลมาก สมมติว่าจิตใจมีความรู้สึกเป็นอิสระ และมีความสุข จากการที่ได้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง และมีความพึงพอใจที่ได้ทำให้คนอื่นมีความสุข ลักษณะอย่างนี้จะเสริมสร้างให้เกิดความชื่นใจยินดี ซึ่งจะมีอิทธิพลด้านบวกต่อทั้งร่างกาย ด้วยการกระตุ้นให้เลือดไหลเวียนอย่างไปทั่วสรรพางค์กายได้ดีขึ้นยังผลให้เกิดความรู้สึกดีขึ้น พระพรของพระเจ้าคือ การได้รับการเยียวยาให้หายโรค เหล่าผู้ที่มีใจดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น จะได้สัมผัสกับพระพรอันอัศจรรย์ในจิตใจ และในชีวิตของพวกเขา” จากหนังสือของ เอลเลน จี. ไวท์. หนังสือ“Counsels on Steward ship”, pages 345, 346

         “เราทุกคนต่างต้องการ ได้รับการตอบคำอธิษฐานของเราโดยตรงตามที่ขอและในทันที เราต่างถูกทดลองให้เกิดการท้อถอย เมื่อคำตอบมาถึงช้าหรือไม่เป็นไปตามที่เราคาดหวัง แต่พระเจ้าทรงพระปัญญา และแสนดีเกินกว่าจะทรงตอบการอธิษฐาน ในเวลาและในสิ่งที่เราปรารถนา พระองค์จะทรงทำมากกว่าเพื่อเราโดยไม่เพียงแค่เชื่อฟังทำตามที่เราต้องการ และเพราะว่าเราสามารถวางใจในพระสติปัญญา และความรักของพระองค์ เราไม่ควรขอพระองค์

ศึกษาเพิ่มเติม:

ให้ทรงยอมตามความตั้งใจของเรา แทนที่จะขอในเงื่อนไขอย่างนั้น เราควรพยายามเข้าไปสู่การเชื่อฟังพระประสงค์ของพระองค์ ความปรารถนา และความสนใจของเราควรถวายให้กับน้ำพระทัยของพระองค์ ประสบการณ์เหล่านี้เป็นสิ่งทดสอบความเชื่อของเรา และเป็นสิ่งดีสำหรับเรา โดยสิ่งดังกล่าวเป็นที่ประจักษ์ชัดว่า ความเชื่อของเราเป็นของแท้ และมีคุณค่า ความเชื่อควรขึ้นอยู่กับพระวจนะของพระเจ้าเพียงอย่างเดียว ถ้าความเชื่อขึ้นอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นเช่นนั้นจะเป็นสิ่งไม่แน่นอนและเปลี่ยนแปลงได้ ความเชื่อจะเข้มแข็งขึ้นได้เมื่อความเชื่อนั้นถูกใช้ เราจะต้องใช้ความอดกลั้นเป็นสิ่งนำไปสู่ความสมบูรณ์เราจำเป็นต้องจำไว้ว่า มีพระสัญญาสำคัญในพระคัมภีร์สำหรับเหล่าผู้พึ่งพิงในองค์พระผู้เป็นเจ้า” จากหนังสือของ เอลเลน จี. ไวท์. “แพทย์ผู้ประเสริฐ”หน้า 230, 231

คำถามเพื่อการอภิปราย:

1. อะไรคืองานด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์ ในเรื่องการรักษาโรคให้กับคริสเตียนจนหาย? ถ้าเราพยายามที่จะได้รับสุขภาพ และการเยียวยาจากวิทยาศาสตร์ด้านการแพทย์นั่นแสดงว่าเราไม่มีความเชื่อในพระเจ้าใช่ไหม? อภิปรายคำตอบในชั้นของท่าน

2. ท่านเคยมีประสบการณ์ด้วยตัวเองเรื่องความเชื่อมโยงระหว่างความรู้สึกของท่านและสุขภาพร่างกายของท่านไหม? ท่านได้เรียนรู้อะไรจากประสบการณ์ของท่านเองที่ท่านอาจแบ่งปันกับคนอื่นได้  ประสบการณ์ของท่านช่วยพวกเขาใช้อำนาจของจิตใจได้ดีขึ้นเพื่อช่วยให้ร่างกายมีสุขภาพดีขึ้นไหม?

3. ท่านรู้จักใครในโบสถ์ของท่านผู้ซึ่งเจ็บป่วย และมีความต้องการการเยียวยาไหม? ท่านสามารถช่วยให้บุคคลนั้นมีอาการดีขึ้น หรือหายจากการป่วยไข้ได้อย่างไร?

Go to Top page

-----------------------------------

Bible Texts: