มีแนวคิดอัศจรรย์อะไรที่ยอห์น 1:14 เสนอแนะ ข้อพระคัมภีร์นี้ได้บอกอะไรเกี่ยวกับพระลักษณะนิสัยของพระเจ้า คิดเกี่ยวกับจักรวาลว่ายิ่งใหญ่เพียงใดขณะที่ท่านคิดหาคำตอบของท่าน

 ในช่วงปี 1700 และ 1800 มีแนวคิดด้านการเปลี่ยนแปลงทางวิทยาศาสตร์เกิดขึ้น ซึ่งเรียกกันว่า “ดิอิซซึม” (deism) ความเชื่อใหม่นี้เชื่อว่าพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ แต่หลังจากนั้นทรงปล่อยให้มนุษย์ดูแลตัวเอง ตามแนวความคิดนี้ เขาเชื่อว่าโลกนี้เป็นเหมือนนาฬิกาเรือนใหญ่ที่พระเจ้าไขลานให้เต็มแล้วก็จากไป โดยทรงสร้างกฏธรรมชาติขึ้นมาให้เป็นผู้ควบคุมสิ่งทั้งมวล และมนุษย์จะต้องดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับกฏธรรมชาติให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ อีกอย่างก็เหมือนกับผู้ที่เป็นบิดามารดาผู้ซึ่งเลี้ยงดูลูกๆ จนถึงอายุได้ 18 ปี จากนั้นพ่อแม่จะบอกกับลูกว่า “ตกลง ลูก ต่อไปนี้ลูกเป็นตัวของลูกเอง เราจะไม่ยุ่งไม่เกี่ยวกับลูกอีก ขอให้ลูกโชคดีก็แล้วกัน”

ถ้านั่นเป็นจริง ก็ไม่ใช่พระเจ้าของพระคัมภีร์ และไม่ใช่องค์พระคริสต์ เพราะว่าพระคริสต์ หรือพระเยซูได้กลายเป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนพวกเรา ทรงดำเนินชีวิตท่ามกลางพวกเรา พระองค์ทรงบังเกิดในรูปร่างของมนุษย์ และในร่างกายของมนุษย์นั้นทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา พระเยซูทรงสำแดงพระบิดาให้ปรากฏแก่เราทั้งหลาย ยอห์น 1:14

คำในภาษากรีกที่แปลว่า “สถิต” (อาศัยอยู่) คือ “สเคนู” (skenoo) ซึ่ง

อยู่ในยอห์น 1:14 คำว่า “สเคนู” หมายถึง “การปักเต้นท์ของตน” หรือ “อาศัยอยู่ในเต้นท์” เมื่อพระเยซูเสด็จลงมายังโลกนี้ พระองค์ไม่ได้อาศัยอยู่ไกลจากพลไพร่ของพระองค์ แต่ทรง “กางเต้นท์ของพระองค์” ท่ามกลางพวกเขา พระองค์ทรงอาศัยอยู่และทำงานท่ามกลางพวกเขา พระองค์เกี่ยวพันกับพวกเขาในระดับเดียวกัน

ท่านมัทธิวอ้างคำพยากรณ์ของอิสยาห์เกี่ยวกับหญิงพรหมจารี ที่ได้ให้

กำเนิดบุตรชายและตั้งชื่อว่า “อิมมานูเอล” ท่านมัทธิวใช้คำนี้ ซึ่งหมายถึงพระเยซู ยิ่งกว่านั้นท่านมัทธิวยังแม้แต่แปลคำว่า “อิมมานูเอล” ออกมาว่า “พระเจ้าสถิตอยู่กับเรา” (มัทธิว 1:23)

พระเยซูเสด็จลงมาสิ้นพระชนม์ในฐานะเป็นตัวแทนของเรา และพระองค์เสด็จลงมายังโลกเพื่อสำแดงว่าจริงๆแล้ว พระเจ้าทรงมีพระลักษณะอย่างไร ในโอกาสหนึ่ง อัครสาวกของพระเยซูคือ “ฟีลิป ทูลพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ขอสำแดงพระบิดาให้ข้าพระองค์ทั้งหลายได้เห็น ก็พอใจ ข้าพระองค์แล้ว” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ฟีลิปเอ๋ย เราได้อยู่กับท่านนานถึงเพียงนี้และท่านยังไม่รู้จักเราอีกหรือ ผู้ที่ได้เห็นเราก็ได้เห็นพระบิดา ท่านจะพูดได้อย่างไรอีกว่า 'ขอสำแดงพระบิดาให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเห็น' ท่านไม่เชื่อหรือว่า เราอยู่ในพระบิดาและพระบิดาทรงอยู่ในเรา” (ยอห์น 14:8-10)

 พระเยซูทรงตอบฟีลิปว่าอย่างไร (ยอห์น 14:8-11) คำตอบของพระเยซูบอกเราเกี่ยวกับว่าพระฉายาของพระเจ้าว่าเหมือนอะไร มีส่วนไหนของพระลักษณะนิสัยของพระองค์ได้ปรากฏออกมาอย่างกระจ่างชัด มีข้อสงสัยข้อไหนที่รบกวนจิตใจ หรือทำให้ท่านสับสน ถ้ามีข้อสงสัย หรือไม่เข้าใจนั่นคืออะไร จงนำความกังวล หรือข้อสงสัยนั้นสู่ชั้นของท่าน

วันพฤหัสบดี ทรงตรัสด้วยคำอุปมา (ลูกา 15:8-10)

 “หญิงคนใดที่มีเหรียญเงินสิบเหรียญและเหรียญหนึ่งหายไป จะไม่จุดตะเกียงกวาดเรือนค้นหาให้ละเอียดจนกว่าจะพบหรือ” (ลูกา 15:8)

พระเยซูทรงทราบว่าจะสื่อสารกับประชาชนอย่างไร คำเทศนาสั่งสอนของพระองค์ ทรงใช้ถ้อยคำในระดับเดียวกับพวกเขา พระองค์ไม่ทรงใช้คำปรัชญาสูงๆ หรือศัพท์ศาสนศาตร์ แต่พระองค์ตรัสความจริงอย่างลึกซึ้ง และทรงใช้ถ้อยคำง่ายๆ ที่ทุกคนสามารถเข้าใจได้ พระองค์ตรัสถึงสิ่งที่ประชาชนสามารถนำไปใช้ในชีวิตของพวกเขาได้

พระเยซูทรงใช้บทเรียนจากธรรมชาติ และสิ่งของในบ้านอย่างง่ายๆ เพื่อช่วยอธิบายคำสอนของพระองค์ พระองค์ทรงตรัสถึงเหรียญเงิน (ลูกา 15:8-10) เรื่องชาวนาออกไปหว่านเมล็ดพืช (มาระโก 4:26-29) เรื่องเชื้อ (ยิสต์) และแป้งทำขนมปัง (มัทธิว 13:33) เรื่องของแกะ (มัทธิว 18:12-14) เรื่องต้นมะเดื่อ (มาระโก 13:28-32) และอีกหลายเรื่องที่ประชาชนสามารถเข้าใจได้

จงนำเอาคำอุปมาสัก 2 -3 เรื่องที่ได้กล่าวมา และอ่านอย่างพินิจ และถามดูว่าพระเยซูทรงมีจุดหมายใดในการเล่าเรื่องอุปมาแต่ละเรื่อง เหตุใดเรื่องตัวอย่างที่ยกมาจึงดีมาก ถามตัวท่านเองว่า ถ้าพระเยซูยังดำเนินท่ามกลางเราอย่างมนุษย์คนหนึ่งในทุกวันนี้ พระองค์อาจจะทรงใช้ตัวอย่างอะไร เพื่อนำสู่จุดหมายอย่างเดียวกันเหมือนเรื่องอุปมาที่ได้เล่าในครั้งกระโน้น

ขณะที่ท่านอ่านคำอุปมาเหล่านั้น บางทีคุณอาจสังเกตบางสิ่งเกี่ยวกับเรื่องอุปมาเหล่านั้น บางทีท่านอาจสังเกตว่าส่วนใหญ่ของเรื่องเหล่านั้นยังใช้ประโยชน์ได้แม้ในปัจจุบัน

เรื่องคำอุปมาของพระเยซูเป็นสิ่งไม่มีข้อจำกัดเรื่องของเวลาความจริงข้อนี้ช่วยให้เราเข้าใจว่า เหตุใดพระเยซูจึงทรงใช้ตัวอย่างพิเศษเพื่อช่วยให้คนทั้งหลายเข้าใจในคำสอนของพระองค์

 ในหนังสือมัทธิวพระเยซูทรงใช้เรื่องอุปมาสั้นๆหลายเรื่อง เพื่อพรรณนาถึงแผ่นดินสวรรค์ของพระองค์ว่าเหมือนกับอะไร พระองค์ตรัสว่าแผ่นดินสวรรค์เป็นเหมือน :

• “เมล็ดพืช” (มัทธิว 13:31)
• “เชื้อขนมปัง (ยิสต์)” (มัทธิว 13:33)
• “ขุมทรัพย์ซ่อนไว้ที่ทุ่งนา” (มัทธิว 13:44)
• “พ่อค้าผู้มองหาไข่มุกอย่างดี” (มัทธิว 13:45)
• “อวนลากในทะเล” (มัทธิว 13:47)
• “เจ้าของบ้านที่เอาทั้งของใหม่และของเก่าออกจากคลังของตน” (มัทธิว 13:52)
• “เจ้าของสวนคนหนึ่ง ออกไปจ้างคนทำงานในสวนองุ่นของตนแต่เช้าตรู่” (มัทธิว 20:1)
• “กษัตริย์องค์หนึ่ง ได้จัดงานเลี้ยงเนื่องในพิธีอภิเษกมเหสีให้ราชโอรสของท่าน” (มัทธิว 22:2)

เรื่องอุปมาเรื่องไหนเป็นตัวอย่างดีที่สุดสำหรับท่าน เหตุใด พระเยซูจึงทรงใช้หลายตัวอย่าง จากเรื่องอุปมาแตกต่างกัน แต่เพื่อจุดมุ่งหมายอันเดียวกัน มีข่าวสารอะไรที่องค์พระผู้เป็นเจ้าใช้ผ่านเรื่องตัวอย่างต่างๆ เหล่านี้ เพื่อช่วยเราให้เรียนรู้ว่าเราอาจใช้หลากหลายวิธีเพื่อเป็นพยานให้กับคนอื่นได้อย่างไร

วันศุกร์ ศึกษาเพิ่มเติม : อ่านเอลเลน จี. ไวท์.เรื่อง “ออกไปสอนชน
ทุกชาติ” หนังสือ “ผู้พึงปรารถนาแห่งปวงชน” หน้า 818-828

“ในการสอนที่แท้ทุกอย่าง การสัมผัสส่วนบุคคลเป็นเรื่องสำคัญ ในการสอนของพระคริสต์ทรงสื่อกับบุคคลหนึ่งต่อหนึ่ง โดยวิธีการสัมผัสส่วนตัว พระองค์ทรงใช้วิธีดังกล่าวนี้ฝึกสอนอัครสาวกทั้งสิบสอง บางคราวทรงสอนแยกเป็นกลุ่ม บ่อยครั้งทรงสอนหนึ่งต่อหนึ่ง พระองค์ทรงประทานคำสอนพิเศษสุดให้กับขุนนางของพวกยิว (นิโคเดมัส) ผู้ได้มาเยือนพระองค์ในเวลาค่ำคืนที่เขามะกอกเทศ ทรงสอนหญิงชาวสะมาเรีย ณ บ่อน้ำของยาโคบ ที่ซิคาร์ พระองค์ทรงเปิดเผยให้นางทราบว่าพระองค์เป็นใคร เพราะทรงมองเห็นจิตใจและวิญญาณของผู้ฟังคนนี้เปิดออกรับถ้อยคำของพระองค์ แม้จะมีฝูงชนกลุ่มใหญ่ติดตามพระองค์ แต่พระองค์จะตรัสโดยตรงกับจิตใจ และสัมผัสกับจิตใจทุกคน พระองค์เฝ้าสังเกตใบหน้าของผู้ฟังของพระองค์ ทรงมองเห็นใบหน้าที่ฉายแสงแจ่มใส และดวงตาเป็นประกายมีความหวัง เป็นสิ่งบอกกับพระองค์ว่าความจริงได้เข้าถึงจิตวิญญาณ อาการที่แสดงออกบอกว่าจิตใจของพวกเขาทั้งหลายเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี เมื่อพวกเขาได้รับเอาคำสอนของพระองค์” เอลเลน จี. ไวท์. หนังสือ “การศึกษา” หน้า 231

คำถามเพื่อการอภิปราย:

1. นับตั้งแต่ปี 1983 โครงการ “การประกาศไปทั่วโลก” ได้เริ่มดำเนิน

งาน มีกลุ่มแอ๊ดเวนตีสใหม่หลายกลุ่มได้เกิดขึ้น ซึ่งต่อมากลาย

เป็นคริสตจักรอยู่ทั่วโลก โดยโครงการดังกล่าว (ถ้าต้องการได้
ข้อมูลมากขึ้น ให้คลิ๊กเข้าเยี่ยมเว็บไซต์ http://www.adventistmission.org/.)
กลุ่มผู้บุกเบิกเหล่านี้ เป็นอาสาประกาศผู้ออกไปอาศัยอยู่กับ
ประชาชนที่เขาทำงานด้วย พวกเขาดำเนินชีวิตอยู่ในระดับสังคมแ
และค่าครองชีพเดียวกัน ท่านคงคิดว่าเหตุใดพวกเขาจึงประสบ
ความสำเร็จเป็นอย่างดีเช่นนี้

2. ในชั้นเรียนสะบาโต จงนำเอาคำตอบสำหรับคำถามสุดท้ายของวัน
อาทิตย์และวันพุธของท่านมา และอภิปรายกันในชั้นเรียน

3. ตามที่เราได้เห็นแล้ว วิธีการสัมผัสเป็นการส่วนตัว มีความสำคัญ
มากในพันธกิจของพระเยซู มีทางใดบ้างไหมที่การสัมผัสของบาง

คนมีอิทธิพลทำให้ท่านรับเอาพระเยซู แบ่งปันประสบการณ์นี้ใน

ชั้นเรียนสะบาโตภายใต้หัวข้อ “เรื่องพิเศษ” จากนั้นถามตัวท่าน
เอง ในฐานะที่เป็นคริสตจักรท้องถิ่น ท่านจะทำการประกาศ และ
รับใช้สนองความต้องการของประชาชนดีขึ้นได้อย่างไร โดยเริ่ม
จากระดับส่วนบุคคล

4. เพราะแบบอย่างของพระเยซูที่ทรงรัก และยอมรับทุกคน ดังนั้น
เราควรยอมรับทุกคนให้มานมัสการในคริสตจักรของเรา ไม่ว่าเขา
จะดำเนินชีวิตในรูปแบบชีวิตอย่างไร ไหม

สาระสำคัญของบทนี้: พระเยซูองค์พระผู้ช่วยให้รอด ผู้ทรงเปี่ยมด้วยความกรุณาปราณี ทรงเกลียดชังความบาป แต่ทรงรักคนบาป วิธีการสื่อสาร และสัมผัสของพระองค์กับประชาชน คือ หนึ่งต่อหนึ่ง หรือเป็นกลุ่ม ควรเป็นต้นแบบสำหรับการเป็นพยานของเราในปัจจุบัน ทั้งนี้เพราะเราได้รับความรอดผ่านทางองค์พระเยซู เราจึงสามารถแบ่งปันความรัก และการให้อภัยของพระองค์แก่คนอื่นได้ด้วย

 

 

<บทเรียนที่เเล้ว>  <สารบัญ>   <บทเรียนถัดไป>